Je lichaam in het stopcontact

Geloof het of niet, maar zo’n twee uur geleden lag ik nog volledig onder narcose op een yogamatje mezelf van de warrior pose balanserend naar de V-houding en omgedraaid terug naar de child pose te werken. En nu lig ik onder twee dekens in m’n bed zen te zijn. Echt waar.

Nou oké, heel eerlijk gezegd is dat wel een klein beetje overdreven, maar niet gelogen: yoga is relaxed. Hoewel ik aan het begin van de les m’n lachen niet kon houden toen ik op de een of andere miraculeuze wijze de achterkant van m’n tanden zou moeten voelen, rolde ik na een half uur soepel van de ene strijdhouding naar de andere. En ik vond het oprecht iets hebben. Iets grappigs, iets lekkers, iets bijzonders. Alsof m’n lichaam even in het stopcontact heeft gezeten en zichzelf volledig heeft opgeladen en soepel door het leven gaat. Ik ben zowaar gewoon oprecht een beetje rustig. Werelds!

En nu is het enkel nog een kwestie van wachten op de spierpijn van morgen. Gezellig joh, dat yoga.

Toetje

Transcripten schrijven. Dat is dus echt het toetje na het interview! Lekker balen van je eigen stem en half-gebakken lachje om grapjes waar je in een interviewloos leven nooit ook maar een kik om zou geven. Dat, gecombineerd met honderd ‘eigenlijkjes’, ‘gewoons’, nog eens tien keer zoveel ‘zeg maars’ en zinnen die taaltechnisch verre van ABN zijn.

“Dus het is eigenlijk veel ook via het netwerk gewoon zeg maar?” Da’s eigenlijk gewoon zeg maar ook niet zo’n hele kloppende zin ook toch eigenlijk? En dat was dan pas interview één… God, blijf je bij me?

De jeugd van vroeger

Dikke respect en een hoop medelijden voor de jeugd van vroeger, want halleluja hoe hebben zij in godsnaam een scriptie geschreven zonder computer en ctrl+c/ctrl+v?! Wat dat betreft mag ik van groot geluk spreken dat ik zo’n nineties kidje ben en m’n weg op internet en in Word beter weet dan in mijn toekomstige woonplaats Amsterdam (ja, dat is juist, toekomstige woonplaats, doe maar een dansje). Geen scripties schrijven met een oldskool pennetje en dan je net geschreven stukje weer wegkrassen om het vervolgens onder een ander kopje weer net zo leuk (alleen dan lelijker) opnieuw op te schrijven. Gewoon typen, selecteren en de ctrl-toets z’n werk laten doen.

Koud kunstje, zo’n scriptie.

thesis scriptie

Het leuke leven no. 1

Het leven is over het algemeen vrij leuk. Er gebeurt soms wel eens iets minder gezelligs – zoals het net missen van je bus door vertraging met de trein of struikelen over je losse veters of het doet van kwalitatief of kwantitatief onderzoek of je favo serie die afgelopen is of het missen van een heel UUR in het WEEKEND –  maar over het algemeen kan ik je met een redelijke zekerheid vertellen dat leven best wel leuk is. Waarom? Om dit bijvoorbeeld:

Leuk plekje
Toomler. Waar je volgens mij gegarandeerd stuk gaat en dikke billen krijgt allen al bij het kijken naar de hoeveelheid saus op de nacho’s.

Leuk liedje

Leuk om te doen
Vroeg naar bed gaan. Echt, af en toe is er niets heerlijker dan om negen uur je biezen te pakken en na een ongezond hete douche doei te zeggen tegen de dag.

Leuk ventje
Dan kan je wel een ziekte hebben, maar dan ben je wel verschrikkelijk leuk! Pim stol m’n hart in Je Zal Het Maar Hebben.

Leuk om te eten
Milka Bubbly was leuk, maar de Osawacake was ook een feestje. En nu denk je osawhaaaaaaaaaaaaaaat? Spek kan je meer vertellen.

Leuk gezegd
“Er gebeurden net 2 dingen en toen gebeurde er even een een tijdje niets en net gebeurde er weer een ding hopelijk gebeurt er straks nog meer” – Kakhiel

En dat is alleen nog maar een miniscule greep uit een week tijd!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!! Jongens, leven is zo leuk! Volgende week weer!