Smeltende cornetto

Wat is het toch met vakanties dat ik altijd de meest grensverleggende en meedogenloze ideeën heb om te gaan doen en uiteindelijk altijd eindig met dagen vol niks? Dat ik voor de vakantie begonnen is luidkeels aan iedereen beloof van alles te gaan beleven (slapen onder de sterrenhemel, stappen in Amsterdam, skinny dippen in de zee), maar uiteindelijk moederziel alleen dagenlang in de tuinstoel doorbreng met een smeltende cornetto tussen de vingers geklemd die dan net voordat je tong het hoorntje bereikt genadeloos op je witte hempje lekt. Wat is dat toch?!

Werk. Dat is het.

Dat je na dagen vol colleges en projecten denkt eindelijk alle last van je schouders te zijn verloren, nee hoor, mag dat wekkertje gewoon weer bij het krieken van 7 uur z’n dingetje doen en je het bed uit helpen. Om je dan vervolgens als een Speedy Gonzalez in het zweet te fietsen naar je werk waar je dan een paar tomaten van de plant gaat staan trekken voor acht euro per uur (of je bent natuurlijk die goedzak die vol liefde leden voor Oxfam Novib probeert te werven op straat, om daarna glashard zelf met de opgebrachte buit van die drie luttele euro’s per maand waar je een hele familie een week van water mee kan voorzien(!!!!!!!!!!!!!) in een bruin café zoveel mogelijk pintjes achterover gaan zitten tikken).

Maar goed, of je het nou goedschiks of kwaadschiks verdient; geld blijft geld. En onmisbaar. Vraag mij ook niet wie ooit dat niet-gelukkig makende geld de wereld in heeft geholpen, want het is toch bijzonder vaak dat gekke geld dat mij als een kind zo blij maakt met weer een lekker hapje in een goed restaurantje of een zuur verdient wijntje op het buitenlandse terras.

Dus eigenlijk moeten we allemaal wel vakanties lang de Speedy Gonzalez op de fiets uithangen om onszelf de rest van het jaar te voorzien van wijntjes tijdens etentjes. Waarna je dan met z’n allen volledig teut besluit de taxi naar Amsterdam te pakken en de avond skinny dippend afsluit met een duik in de Keizersgracht en een slaapplek onder de o-zo blote hemel.

We komen er wel.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s